18

Styczeń

2 miesiące ago

0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Sztuki walki – jak napocząć tort

Witam w kolejnej odsłonie poświęconej sztukom walki lub sztukom wojennym, jak mawiają niektórzy. W poprzednim tekście gorąco namawiałem szanowne niewiasty (mężczyzn także) do ćwiczenia sztuk walk. Dobry trening potrafi zrelaksować nie gorzej niż masaż, pójście do kosmetyczki czy fryzjera. O styliście nie będę się wypowiadał, bo się nie znam, lecz sądząc po reakcjach dla niektórych Pań, jest to radocha nie lada. Ale myślę, iż jedno nie wyklucza drugiego (czyli trening zabiegów upiększających i vice versa).

Poniżej postaram się przedstawić ultrakrótki leksykon 10 chyba najpopularniejszych sztuk walki, napisać o każdej dwa zdania (wg klucza: kraj pochodzenia, charakterystyka, mocne/słabe strony, najczęściej występujące kontuzje). Nie podaję charakterystyk systemów bojowych, np. izraelskiej krav magi, rosyjskiego combat sambo czy polskiego combat 56, skupiając się na sztukach walki, których głównym celem jest rozwój i doskonalenie siebie, a nie zlikwidowanie przeciwnika.
W drugiej części tekstu proponuję garść porad, jak dobierać sobie treningi. Zapraszam.

Aikido (Japonia) powstało na przełomie XIX i XX wieku, nie jest sportem, lecz ścieżką rozwoju, służy poprawie refleksu i gibkości oraz szybkości myślenia. Aikido ma mocną podbudowę duchową i filozoficzną, opiera się na uniknięciu ataku i wykorzystaniu siły przeciwnika przeciw niemu samemu. Kluczowe techniki to rzuty i dźwignie (szczególnie na małe stawy). Wieloletnia (naprawdę wieloletnia) praktyka czyni aikido skuteczną formą samoobrony. Kontuzje: wywichnięcia stawów rąk, możliwe złamania obojczyka lub barku (złe pady po rzutach). Jest sztuką walki, gdzie poziom agresji jest ograniczony do minimum.

Karate (Japonia) nazwa oznacza „pustą dłoń”. Karate wywodzi się z Okinawy, sama nazwa karate pojawia się dopiero w XX wieku. Celem treningu karate jest na równi doskonalenie się (równowaga ciała i ducha) oraz skuteczność jako formy bojowej. Na dojo obowiązują zasady japońskiej etykiety i szacunku. Pomimo powstania wielu różnych stylów karate, podstawowe techniki są podobne: ciosy pięścią i dłonią, dynamiczne kopnięcia, bloki i uniki, stosowane są także uderzenia łokciami i kolanami, podcięcia i rzuty. Walki toczą się w stójce, ale coraz częściej dodatkowo wprowadzane są elementy walki w parterze. Kontuzje: najczęstsze są stłuczenia i krwiaki, zdarzają się złamania palców, żeber i piszczeli.

Kick-boxing (mix, USA) jest bardziej dyscypliną sportową i sportem walki niż sztuką, co nie umniejsza jego skuteczności. Powstał w latach siedemdziesiątych ubiegłego stulecia w USA. Kluczowe grupy technik to uderzenia bokserskie i kopnięcia zaczerpnięte głównie z karate. Walki kickbokserskie toczą się w ringu, w rękawicach bokserskich, często w kaskach ochronnych, najczęściej w formie pełnego kontaktu (tzw. full contact), gdzie wygranie walki następuje poprzez nokaut lub zwycięstwo na punkty. Kick-boxing jest dość skuteczną formą samoobrony ze względu na realność treningu i toczonych walk. Kontuzje: stłuczenia, krwiaki, złamane nosy, inne złamania.

 

Wushu – inna nazwa kung fu (Chiny), nazwa wushu oznacza „sztuki wojenne”. Opiera się na szacunku oraz harmonijnym rozwoju ciała i ducha. Nie ma chyba na świecie sztuki walki, która dzieliłaby się na tak wiele stylów i odmian. Wushu jest więc niesłychanie różnorodne, a liczba technik jest ogromna. Bazuje na dynamice ruchu i ataku. Kluczowe techniki to ciosy i kopnięcia, a w obronie bloki i uniki, wykorzystywane są także uderzenia kolanami oraz łokciami, podcięcia, rzadziej rzuty. Jest bardzo widowiskowe. Posiada formę sportową. Przydatność w samoobronie ze względu na skomplikowanie technik jest przedmiotem licznych dyskusji (wszystko jest kwestią doświadczenia). Kontuzje: stłuczenia, krwiaki, skręcenia stawów, zdarzają się złamania.

 

Pozostałe artykuły:

Tag:
admin Administrator